عملگرایی و عملگراها را باید ستود! این جملهای است که شاید بسیاری از ما در زندگی روزمره خود با آن مواجه شدهایم. البته اگر ما هم آنها را نستاییم، به طور خودکار نتایجی که به دست میآورند، این کار را خواهند کرد. عملگرایی، ویژگیای است که در دنیای امروز، بیش از پیش اهمیت یافته است. چرا که در دنیای پیچیده و شلوغ امروز، تنها دانستن و آگاهی از موضوعات مختلف کافی نیست؛ بلکه باید به سرعت وارد عمل شد و از دانستهها بهرهبرداری کرد.
از نظر من، “یادگیری برای یادگیری” فاقد ارزش است. به این معنا که صرف یادگیری و دانستن مفاهیم جدید، ذاتاً ارزشی خلق نمیکند، مگر اینکه این دانش را به کار ببریم و از آن در عمل استفاده کنیم. همانطور که در شعر معروف میبینیم:
علم چندان که بیشتر خوانی
چون عمل در تو نیست نادانی
این شعر به وضوح نشان میدهد که صرف داشتن علم بدون عمل، تفاوتی با نادانی ندارد. پس فاصله بین دانستن و اجرا را باید کم کرد. این تصویر شماتیک و ساده که در ذهن من است، میخواهد بیان کند که باید یادگیری را با عمل همراه کنیم. از این رو، در دنیای امروز که سرعت تغییرات بالا است، هر کسی که به سرعت وارد عمل شود و دانستههای خود را به کار گیرد، میتواند موفقتر باشد.
کم کردن فاصله بین دانستن و اجرا
مثلاً تصور کنید که شما اندکی از نرمافزار ادوبی پریمیر را یاد گرفتهاید. شاید بسیاری از افراد به دلایل مختلف، صبر کنند تا به سطح بالاتری برسند و بعد اقدام کنند. اما من بر این باورم که همین حالا باید اولین و شاید ابتداییترین و سادهترین کارتان را انجام دهید. شاید از نظر خودتان آن کار خیلی ابتدایی باشد، اما همان اولین کارتان میتواند به شما کمک کند تا بیشتر یاد بگیرید و خود را به چالش بکشید. حتی اگر احساس میکنید که نتیجه کارتان خیلی کامل و حرفهای نیست، به هیچ وجه نگران نباشید. مهم این است که کار خود را انجام دهید و تجربه کنید. این تجربهها هستند که به شما کمک میکنند تا مهارتهای خود را ارتقا دهید.
حتی در برخی موارد، شاید بهتر باشد اولین کارتان را منتشر کنید. این امر میتواند به شما انگیزه بدهد و در عین حال دیگران را از دیدگاهها و تجربیات شما بهرهمند کند.
مخالفت با گزارهی «یا کاری را نمیکنم، یا اگر بکنم، به شکل ایدهآل میکنم»
حالا میخواهم با یک گزاره که بهطور ناخودآگاه در ذهن برخی افراد رسوخ کرده است، مخالفت کنم. گزارهای که میگوید “یا کاری را نمیکنم، یا اگر بکنم به شکل ایدهآل میکنم” شاید در ابتدا بسیار منطقی به نظر برسد، اما واقعیت این است که این نگرش میتواند مانعی بزرگ برای پیشرفت باشد.
متاسفانه این گزاره در ادبیات ما بهعنوان یک جمله درست شناخته میشود. اما باید بدانیم که در عمل، هیچچیز ایدهآل و کامل نیست. به جای اینکه منتظر رسیدن به شرایط ایدهآل باشیم، باید یاد بگیریم که وارد عمل شویم و از هر شرایطی بهره ببریم. در واقع، عملگرایان کسانی هستند که بدون آنکه منتظر شرایط ایدهآل بمانند، به انجام کارها میپردازند و از این طریق میتوانند رشد کنند و تجربه کسب کنند.
در نهایت، آن چیزی که اهمیت دارد، اقدام است. تنها با عمل کردن است که میتوانیم به نتیجه برسیم و از اشتباهات خود یاد بگیریم. بنابراین، توصیه میکنم به جای منتظر بودن برای شرایط ایدهآل، به سرعت وارد عمل شوید و از هر گام کوچک برای پیشرفت خود استفاده کنید.
دیدگاهها